Katedra Botaniki i Fizjologii Roślin
Katedra Botaniki i Fizjologii Roślin powstała w wyniku połączenia Katedry Botaniki oraz Katedry Fizjologii Roślin w 2025 roku.
-
Historia Katedry Botaniki
Lata 1906-1939
Początków Katedry Botaniki należy szukać w Pracowni Botanicznej, którą między rokiem 1906 a 1911 zorganizował prof. Zygmunt Wóycicki dla Wydziału Rolniczego przy Towarzystwie Kursów Naukowych. Po przekształceniu Wydziału Rolniczego w Kursy Przemysłowo-Rolnicze w 1911 roku pracownia została przeniesiona do gmachu przy ul. Miodowej 23. Zajmowała tam 2 pokoje i posiadała wtedy kilkanaście mikroskopów, mikrotom, barwniki i kilka szaf. W tymże lokalu pracownia funkcjonowała od 1916 roku jako placówka Wyższej Szkoły Rolniczej, a od 1918 Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Kolejnymi kierownikami Zakładu Botaniki byli: prof. P. Wiśniewski, prof. Edmund Malinowski (później profesor genetyki i hodowli w SGGW), a od roku akademickiego 1920/21 dr Seweryn Dziubałtowski (mianowany w roku akademickim 1922/23 profesorem nadzwyczajnym). Funkcję kierownika Zakładu pełnił on aż do wojny. W okresie międzywojennym adiunktami Zakładu byli: dr Wacław Moycho, (później profesor fizjologii roślin na Uniwersytecie Wileńskim), dr Roman Kobendza, Zofia Wiatrowa, inż. Stanisław Tyszkiewicz, dr Tadeusz Gorczyński, inż. Jakub Tomanek, mgr Karol Kaniewski.
W roku akademickim 1927/28 Zakład Botaniki został przeniesiony do oddzielnego budynku przy ul. Rakowieckiej 8, gdzie dysponował dużą salą ćwiczeniową, 5 pokojami i podręczną szklarnią o łącznej powierzchni około 300 m2. Latem 1936 roku wykończono piętro budynku i ulokowano tam bibliotekę, pracownię adiunkta, salę dla dyplomantów, muzeum i ciemnię fotograficzną. Biblioteka Zakładu posiadała wtedy około 300 tomów i prenumerowała 8 pism specjalistycznych. Przy ulicy Rakowieckiej Zakład dysponował też ogrodem botanicznym o powierzchni około 2,25 ha. Ogród ten posiadał dział systematyczny, dendrologiczny i pomologiczny. Służył on do celów dydaktycznych i stanowił niezbędną składową część Zakładu jako warsztat pracy naukowo-doświadczalnej.
Badania naukowe prowadzono w następujących kierunkach:
– fitosocjologicznym, geograficznym i ekologicznym, reprezentowanym przez kierownika Zakładu prof. S. Dziubałtowskiego;– cytologiczno-embriologicznym, reprezentowanym przez dr. T. Gorczyńskiego;– fizjologiczno-bakteriologicznym, reprezentowanym przez doc. M.Moycho;– botaniczno-leśnym, reprezentowanym przez inż. S. Tyszkiewicza i inż. J. Tomanka.Zakład Botaniki należał organizacyjnie do Wydziału Leśnego, ale zajęcia z przedmiotu „Botanika” prowadzone były także na Wydziale Rolniczym i Ogrodniczym. Program wykładów obejmował całość botaniki oprócz fizjologii, a więc anatomię, morfologię i systematykę roślin. Oprócz tego dla studentów Wydziału Leśnego wykładano na II roku studiów botanikę leśną oraz zarys fitosocjologii. W semestrze letnim studentów obowiązywały z tych przedmiotów wycieczki, odbywające się w bliższe i dalsze okolice Warszawy.
Od 1929 roku w Zakładzie wykonywało prace dyplomowe 10-12 studentów rocznie. Wszyscy dyplomanci Zakładu odbywali przed przystąpieniem do pracy jednosemestralne praktikum botaniczne. Prace dyplomowe z botaniki mogli wykonywać studenci wszystkich wydziałów i specjalizacji, przede wszystkim jednak z Wydziału Ogrodniczego. Studenci Wydziału Rolniczego wykonywali przeważnie tematy łąkarskie. Studenci Wydziału Leśnego opracowywali tematy botaniczno-leśne. Studenci Wydziału Ogrodniczego wykonywali głównie prace dotyczące badania odmian szlachetnych drzew owocowych w tym zagadnień embriologicznych. Do września 1939 roku zostały wykonane w Zakładzie 62 prace dyplomowe pod kierownictwem prof. S. Dziubałtowskiego i ówczesnego adiunkta dr T. Gorczyńskiego.
Po klęsce wrześniowej, gdy okupant nie zezwolił otworzyć Uczelni, personel Zakładu Botaniki stopniowo rozproszył się. Niektóre z osób związanych z Zakładem uczestniczyły w konspiracji, np: dr. T. Gorczyński w tajnym nauczaniu. W opustoszałym budynku Zakładu założono kuchnię i restaurację dla żołnierzy niemieckich. Okres okupacji rozpoczął się i zakończył dla Zakładu Botaniki tragicznie. Mienie Zakładu zostało rozgrabione i zdewastowane budynek Zakładu spalono, a ogród botaniczny zdewastowano. Prof. S. Dziubałtowski zginął podczas Powstania Warszawskiego.
Zaraz po wojnie, od 15.05. 1945 roku, Uczelnia nasza rozpoczęła normalną działalność. Trud zorganizowania Zakładu Botaniki przypadł dr T. Gorczyńskiemu, który habilitował się już w lipcu 1945 roku na podstawie pracy ocalałej z pożogi wojennej. Został on mianowany docentem i kierownikiem Zakładu Botaniki. Dla Zakładu Botaniki przydzielono w II pawilonie SGGW jedną dużą salę ćwiczeniową oraz jeden duży i dwa mniejsze pokoje dla pracowników. Dwa kolejne niewielkie pomieszczenia Zakład otrzymał w 1950 roku. W 1951 Zakład posiadał 4 pokoje o powierzchni użytkowej około 80 m2 i salę mikroskopową, w której mogło uczestniczyć w ćwiczeniach około 50 osób. Zakład otrzymał najniezbędniejsze meble, przyrządy, 80 mikroskopów z darów UNRRA i zdołał też zgromadzić niewielką bibliotekę podręczną.
Zaraz po wojnie Zakład Botaniki organizacyjnie należał do Wydziału Leśnego, jednak w roku 1950, już jako Katedra, został przeniesiony na Wydział Rolniczy.
Po wojnie personel Zakładu Botaniki składał się z zaledwie kilku osób. Do pracy na stanowiskach adiunktów wrócili inż. J. Tomanek i mgr K. Kaniewski. W latach 40-tych zatrudnione zastały: mgr inż. Jadwiga Gorczyńska, mgr Halina Strankowska, mgr Irena Rejment, mgr Anna Wysłouchowa, mgr Maria Dłubak-Kaczorowska, oraz świeżo przybyła z obozu jenieckiego w Niemczech mgr Ludmiła Goetzen (później Hausbrandt) żołnierz Powstania Warszawskiego. W latach 50-tych przybyli: mgr inż. Henryka Dalkiewicz, mgr Aflred Klawenek, mgr inż. Jadwiga Mazur, mgr inż. Jadwiga Danielak-Miszkielowa, mgr inż. Zofia Załęska, mgr Wanda Zalewska, mgr inż. Bogusław Molski, mgr inż. Zofia Kiepal, a w latach 60-tych: mgr inż. Zofia Ważyńska, mgr inż. Bogusław Bogaciński i mgr inż. Władysław Golinowski.
W okresie powojennym pracownicy Katedry Botaniki prowadzili zajęcia dydaktyczne na Wydziałach: Rolniczym, Ogrodniczym, Leśnym, Zootechnicznym, Melioracji, Technologii Rolno-Spożywczej i Technologii Drewna. Zajęcia z botaniki odbywały się na I roku studiów. Przedmiotem realizowanym w Katedrze Botaniki była botanika ogólna, obejmująca morfologię, anatomię, embriologię i systematykę roślin. Na Wydziale Technologii Drewna nauczana była botanika stosowana, obejmująca przede wszystkim naukę o budowie drewna roślin drzewiastych.
Od 1952 roku funkcjonowały w SGGW, oprócz studiów stacjonarnych, także studia zaoczne. Powiększyło to znacznie obowiązki dydaktyczne Katedry. Oprócz prowadzenia zajęć ze studentami, pracownicy Katedry Botaniki opracowywali skrypty i pomoce dydaktyczne. Istotnym elementem kształcenia studentów były wycieczki botaniczne do Puszczy Białowieskiej, Kampinoskiej, w Pieniny i inne.
Pracownicy Katedry wybierani byli też do Władz Uczelni i Wydziału. Prof. T. Gorczyński był Dziekanem Wydziału Rolniczego w latach 1953-56, a w latach 1962-64 był prorektorem SGGW do spraw dydaktyki i wychowania. Od roku 1945 był członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Botanicznego. Prof. K. Kaniewski pełnił funkcję Dziekana Wydziału Rolniczego w latach 1951-53 oraz 1955-56.
Kierunek pracom badawczym Katedry nadawał prof. T. Gorczyński kontynuując badania embriologiczne nad dziką gruszą. W Katedrze prowadzono też prace anatomiczno-porównawcze na roślinach drzewiastych i roślinach uprawnych oraz badania anatomiczno-genetyczne na pszenicy.
W tym okresie doktoryzowali się: K. Kaniewski (1945), I.Rejment (1947), J. Tomanek (1950), L. Hausbrandt (1956), B. Molski (1963), J. Miszkiel (1964), H. Dalkiewicz-Baranowska (1964), J. Gorczyńska (1964), J. Mazur (1964), Z. Ważyńska (1965), Z. Kiepal (1968), W. Golinowski (1970). Prace habilitacyjne obronili: T. Gorczyński (1945) i L. Hausbrandt (1964). Na stanowisko docentów powołano T. Gorczyńskiego (1945) i L. Hausbrandt (1964). Na stanowisko profesora nadzwyczajnego powołano T. Gorczyńskiego (1946) i K. Kaniewskiego (1954), a profesora zwyczajnego T. Gorczyńskiego (1957).
W okresie tym z Zakładu odeszli: J. Tomanek, I. Rejment, A. Wysłouchowa, H. Strankowska, M. Dłubak-Kaczorowska i A. Klawenek.
W związku z reorganizacją Uczelni w 1970 roku Katedra Botaniki, wraz z Katedrami Biochemii i Fizjologii Roślin, weszła w skład Instytutu Biologii Roślin Wydziału Rolniczego. Funkcję dyrektora Instytutu objął prof. T. Gorczyński, który pozostał nadal kierownikiem Zakładu Botaniki. Zastępcą dyrektora zastała doc. L. Hausbrandt. W ramach kolejnej reorganizacji w 1976 roku Instytut Biologii Roślin (IBR) stał się jednym z kilku instytutów międzywydziałowych. Zakład Botaniki został połączony z Zakładem Botaniki Leśnej. W wyniku kolejnej reorganizacji w roku 1981 IBR powrócił w skład Wydziału Rolniczego. Zakład Botaniki pozostał w IBR, ale zespół Botaniki Leśnej wyłączył się z tej struktury przechodząc na Wydział Leśny. Od tego momentu funkcję dyrektora IBR objął prof. Emil Nalborczyk, a jego zastępcą został doc. W. Golinowski, który objął równocześnie kierownictwo Zakładu Botaniki. W 1992 roku Wydział Rolniczy powrócił do struktury katedralnej. Od tego czasu do chwili obecnej nasza jednostka funkcjonuje jako Katedra Botaniki, kierowana przez prof. W. Golinowskiego.
Katedra dysponowała w tym czasie dwiema salami ćwiczeniowymi, pomieszczeniem bibliotecznym, czterema pomieszczeniami laboratoryjnymi, pokojem mikrotomowym, pracownią mikroskopową, ciemnią fotograficzną i 9 innymi pomieszczeniami o łącznej powierzchni 450 m2. Biblioteka Katedry liczyła około 2500 woluminów.
W latach 1970-75 przybyli następujący nauczyciele akademiccy: mgr inż. Krystyna Brzezicka-Szymczyk, mgr Grażyna Garbaczewska, mgr Ewa Kupidłowska, mgr Anna Rudzińska-Langwald. W latach 1976-84 przybyli: dr Krystyna Łyskanowska, dr Elżbieta Milewska-Pawliczuk, mgr Grażyna Grymaszewska, mgr Joanna Kopcińska, mgr inż. Joanna Skibińska, a w latach 1985-95: dr inż. Wojciech Kurek, mgr Wojciech Borucki, mgr inż. Barbara Łotocka, mgr Łukasz Chachulski, mgr inż. Sławomir Janakowski, mgr inż. Mirosława Makowska (Górecka), mgr inż. Piotr Muszyński, mgr inż. Mirosław Sobczak.
Nauczyciele akademiccy Katedry prowadzili zajęcia dydaktyczne w zakresie biologii komórki, cytologii, histologii, anatomii, organografii, embriologii roślin, systematyki roślin, florystyki i fitosocjologii na Wydziałach: Rolniczym, Ogrodniczym (w tym Oddział Architektury Krajobrazu), Zootechnicznym, Ekonomiczno-Rolniczym, Techniki Rolniczej i Leśnej, Żywienia Człowieka i Wiejskiego Gospodarstwa Domowego oraz na Międzywydziałowych Studiach Biotechnologii i Ochrony Środowiska. Pracownicy Katedry nadal brali udział w kształceniu studentów Wydziału Rolniczego w punktach konsultacyjnych. W Widzewie k/Łodzi zajęcia z botaniki prowadziła dr Z. Załęska, a następnie dr G. Grymaszewska. W Białymstoku kształcenie w zakresie botaniki prowadziła dr J. Miszkiel do chwili zlikwidowania punktu w 1989 roku. W latach 1945-95 w Zakładzie wykonywano 48 prac magisterskich z anatomii i histogenezy roślin uprawnych.
Doktoraty w okresie 1970-97 obronili: B. Bogaciński (1972), G. Garbaczewska (1978), A. Rudzinska-Langwald (1981), K. Brzezicka-Szymczyk (1982), Teresa Borejko (1983, pracownik Instytutu Ziemniaka w Gdańsku), E. Kupidłowska (1984), G. Grymaszewska (1989), J. Kopcińska (1989), W. Borucki (1994), M. Sobczak (1996), B. Łotocka (1997). Prace habilitacyjne obronili: W. Golinowski (1976) i G. Garbaczewska (1990). Na stanowisko docenta został mianowany W. Golinowski (1978). Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskali: L. Hausbrandt (1972) i W. Golinowski (1988), a zwyczajnego W. Golinowski (1995). Dr hab. G. Garbaczewska została powołana na stanowisko profesora nadzwyczajnego Politechniki Białostockiej w roku 1996.
Na początku lat 70-tych zespół pracowników Zakładu w składzie: L. Hausbrandt, H. Dalkiewicz-Baranowska, J. Mazur, J. Miszkiel i Z. Załęska opracował pod redakcją prof. T. Gorczyńskiego skrypt do ćwiczeń z botaniki. Skrypt ten był wielokrotnie wznawiany i do tej pory służy pomocą kolejnym rocznikom studentów.
Pracownicy Katedry pełnili funkcje we władzach Uczelni. Prof. W. Golinowski był przez dwie kadencje Prodziekanem Wydziału Rolniczego w latach 1984-87 i 1990-93. W roku 1995 został powołany przez Rektora SGGW na stanowisko kierownika nowoutworzonego Międzywydziałowego Studium Biotechnologii.
W okresie 1970-95 Katedrę opuścili: prof. K. Kaniewski, prof. L. Hausbrandt, dr B. Molski, dr B. Bogaciński, dr Z. Załęska, dr E. Kupidłowska, dr E. Milewska-Pawliczuk, mgr J. Skibińska, dr hab. K. Łyskanowska, dr H. Dalkiewicz-Baranowska, dr Z. Kiepal, dr J. Mazur i dr J. Miszkiel.
W zakresie dydaktyki Katedra kontynuowała kształcenie w zakresie biologii komórki, cytologii, histologii, anatomii, organografii, embriologii roślin, systematyki roślin, florystyki i fitosocjologii. Oferta dydaktyczna Katedry wzbogaciła się o przedmioty fakultatywne: „Interakcja roślina – mikroorganizmy” i „Embriologia roślin okrytonasiennych”. W związku z tworzeniem nowych kierunków studiów w Uczelni, kształcenie prowadzimy teraz również na kierunkach: biologia, towaroznawstwo, ochrona środowiska, zarządzanie i produkcja. W zakresie studiów zaocznych nasi pracownicy kształcą aktualnie studentów w wydziałach i punktach zamiejscowych w: Widzewie, Łowiczu i Leśnej Podlaskiej.
Nauczyciele akademiccy Katedry doskonalili swoją wiedzę z zakresu fitosocjologii i florystyki na kilkudniowych warsztatach terenowych, organizowanych zwykle pod koniec wiosny. Do tej pory takie wyjazdy odbyły się do Tatrzańskiego Parku Narodowego (1999), na Pogórze Ciężkowickie (2000), do Bieszczadzkiego Parku Narodowego (2002), do Roztoczańskiego Parku Narodowego (2003), Pienińskiego Parku Narodowego, Biebrzanskiego Parku Narodowego (2007) i do Babiogórskiego Parku Narodowego (2008).
W latach 1996-2003 w Katedrze wykonywano 9 prac magisterskich.
Doktoraty w okresie 1998-2003 obronili: S. Janakowski (1998), Ł. Chachulski (1999), P. Felczak (2000), M. Górecka (2002) i A. H. Soliman (2003).
W okresie 1998-2003 Katedrę opuścili: mgr M. Muszyński, dr Z. Ważyńska. We wrześniu 2003 Katedra przeprowadziła się do nowego pomieszczeń w budynku nr 30 w kampusie SGGW na Ursynowie. Aktualnie zajmujemy powierzchnię 825 m2, w tym laboratoria – 407 m2.
Prace habilitacyjne obronili: Wojciech Borucki (2008) i Barbara Łotocka (2009).
Doktoraty w latach 2004-2012 obronili: Justyna Jupowicz–Kozak (2005), Marzena Sujkowska (2006), Sylwia Fudali (2006), Małgorzata Lichocka (2006), Katarzyna Otulak (2008), Magdalena Wiśniewska (2009), Anna Pisarzewska (2010), Elżbieta Różańska (2011).
W okresie 2004-2012 Katedrę opuścili: dr K. Brzezicka-Szymczyk, dr S. Fudali, M. Szeląg, inż. M. Wasilewska-Gomułka.
Lata 2013-2018
W zakresie dydaktyki pracownicy Katedry rozpoczęli prowadzenie nowych przedmiotów obligatoryjnych: dendrologia, kompensacje przyrodnicze (dla kierunku inżynieria ekologiczna), mikroskopowe metody wizualizacji procesów i związków chemicznych (dla kierunków: biologia i biotechnologia), ochrona roślin i zwierząt, practicum w Kolekcji Roślin, redakcja pracy naukowej, symbiozy roślin i mikroorganizmów, zoo- i fitogeografia (dla kierunku biologia), siedliskoznawstwo (dla kierunku hodowla i ochrona zwierząt towarzyszących i dzikich). Wprowadziliśmy do oferty szereg przedmiotów fakultatywnych: fitoterapia, lichenologia, biologia zapylania, molekularne aspekty interakcji roślina – wirus. Dydaktycy Katedry włączyli się też w promowanie Uczelni, prowadząc zajęcia dla szkół średnich w ramach tzw. otwartych laboratoriów. W zakresie studiów zaocznych nasi pracownicy kształcą aktualnie studentów już tylko w Warszawie, na kierunkach: rolnictwo, ogrodnictwo oraz hodowla i ochrona zwierząt towarzyszących i dzikich. Terenowe warsztaty z zakresu florystyki i fitosocjologii odbyły się w czerwcu 2018r. na terenie Chełmszczyzny (woj. lubelskie)
Doktoraty w latach 2013-2018 obronili: Magdalena Górska-Czekaj (2013), Łukasz Baranowski (2015), Magdalena Bederska-Błaszczyk (2015), Edmund Kozieł (2016), Monika Skawińska (2016).
W okresie 2013-2018 w Katedrze zostali zatrudnieni: dr Marzena Sujkowska-Rybkowska, dr Katarzyna Otulak, dr hab. Marcin Kozak, dr Elżbieta Różańska, dr Edmund Kozieł, dr Magdalena Bederska-Błaszczyk, dr Weronika Czarnocka, mgr Justyna Frankowska-Łukowska
W okresie 2013-2018 Katedrę opuścili: dr A. Rudzińska-Langwald, dr G. Grymaszewska, dr J. Kopcińska; prof. dr hab. W. Golinowski – długoletni kierownik Katedry; dr hab. G. Garbaczewska-prof. nadzw. – Dziekan Wydziału Rolnictwa i Biologii w latach 2008-2016.
Od 1.10.2019 roku Katedra Botaniki stała się częścią Instytutu Biologii SGGW.
W 2025 roku Katedra Botaniki połączyła się z Katedrą Fizjologii Roślin, tworząc nową jednostkę Instytutu Biologii SGGW – Katedrę Botaniki i Fizjologii Roślin.
-
Historia Katedry Fizjologii Roślin
Zakład Fizjologii Roślin powstał w marcu 1921 roku na Wydziale Ogrodniczym. Pierwszym kierownikiem był prof. Kazimierz Bassalik.
Na początku 1922 roku, również na Wydziale Ogrodniczym, uchwałą Ogólnego Zebrania Profesorów SGGW, utworzono pierwszą w polskich Uczelniach Rolniczych Katedrę Fizjologii Roślin, z jednym Zakładem Fizjologii Roślin, której kierownictwo i organizację powierzono prof. Michałowi Korczewskiemu. Zakład otrzymał etat jednego adiunkta i woźnego. Początkowo mieścił się on przy ulicy Miodowej, a od 1929 roku – przy ulicy Rakowieckiej.
W okresie 1922 – 1939 tematem badań, przy współudziale F. Majewskiego, było odżywianie mineralne roślin (mechanizm pobierania jonów, funkcje P, K i Ca, reakcje roślin na różne formy azotu (NH4+ i NO3-) oraz rola etylenu w regulacji procesów fizjologicznych.
Do wybuchu wojny w 1939 roku, był to okres stopniowego zakupu aparatury, organizowania pracowni, szklarni, hali wegetacyjnej i pomieszczeń do prowadzenia zajęć dydaktycznych. W miarę możliwości prowadzono również prace eksperymentalne.
Podczas okupacji prof. Korczewski, z narażeniem życia, brał udział w tajnym nauczaniu; pracownicy Zakładu próbowali ocalić posiadaną aparaturę i majątek SGGW.
Po wojnie, już w maju 1945 roku, prof. Korczewski wznowił prace: naukową i dydaktyczną. Zajął się opracowywaniem matematycznych modeli wzrostu roślin. Ponadto w Katedrze badano oddychanie i metabolizm liści tytoniu, gospodarkę wodną roślin, metabolizm sacharydów, i w mniejszym stopniu mineralne odżywianie roślin.
W 32-letnim okresie działalności katedry pod kierownictwem Prof. Korczewskiego opublikowano ponad 50 prac naukowych. W ramach zajęć dydaktycznych prowadzono wykłady z fizjologii roślin. Wypromowano jednego doktora habilitowanego – Franciszka Majewskiego, dwóch doktorów i wykonano 47 prac dyplomowych.
W 1951 roku, w ramach reorganizacji SGGW, Katedra Fizjologii Roślin została przeniesiona na Wydział Rolniczy. W roku 1954 nagle zmarł prof. Korczewski, a następnym kierownikiem została mianowana prof. Helena Birecka, pełniąc tę funkcję do połowy 1968 roku. W tym roku, opuściła ona Polskę na stałe. Kuratorem Katedry na okres prawie dwóch lat został mianowany prof. Witold Brzeski.
W okresie 1954 – 1968, poza kontynuacją wcześniejszej tematyki badawczej z zakresu mineralnego żywienia, realizowano szeroki program badań dotyczących: funkcji i lokalizacji biosyntezy alkaloidów łubinowych oraz fotosyntezy i dystrybucji fotoasymilatów, głównie w roślinach zbożowych. Powstały specjalistyczne pracownie: izotopowa (1958 r.) i radiobiologiczna (1963 r.). W latach 1957 – 1966 prowadzono w KFR także badania dotyczące fizjologii roślin drzewiastych.
W 14-letnim okresie opublikowano około 100 prac naukowych, wypromowano dwóch doktorów habilitowanych – Zofię Starck oraz Bronisława Geja, 17 doktorów i 8 magistrów.
W 1970 roku, w ramach generalnej reorganizacji Uczelni, Katedry o zbliżonej problematyce zostały połączone w Instytuty. Katedra Fizjologii Roślin weszła w skład Instytutu Biologii Roślin, umiejscowionego na Wydziale Rolniczym. Instytut składał się z trzech Zakładów: Biochemii, Botaniki i Fizjologii Roślin. Dyrektorem został prof. Tadeusz Gorczyński.
W 1976 roku, Instytut Biologii Roślin został wydzielony ze struktur Wydziału Rolniczego i powołany na placówkę międzywydziałową, składającą się z tych samych trzech Zakładów. Dodatkowo do Zakładu Botaniki dołączono Katedrę Botaniki Leśnej, kierowanej przez prof. Tomasza Wodzickiego. Do Zakładu Fizjologii Roślin włączono z kolei Zespół Fizjologii Roślin Drzewiastych, kierowany przez prof. Włodzimierza Żelawskiego. Dyrektorem Instytutu Biologii Roślin mianowano profesora Wodzickiego, a kierownikiem Zakładu Fizjologii Roślin – prof. Emila Nalborczyka.
Po następnych sześciu latach, Instytut Biologii Roślin powrócił do struktur Wydziału Rolniczego. Nadal obowiązywał podział na takie same trzy Zakłady, jednak zespół Botaniki Leśnej powrócił na Wydział Leśny. Dyrektorem przeorganizowanego Instytutu Biologii Roślin mianowano prof. Nalborczyka, pozostawiając mu jednocześnie funkcję kierownika Zakładu Fizjologii Roślin.
W ramach prac badawczych prof. Nalborczyk z zespołem prowadził badania dotyczące fotosyntetycznej produktywności roślin (genotypowe zróżnicowanie „modeli fotosyntezy” zbóż, opisujące dynamikę udziału różnych organów asymilacyjnych w aktywności fotosyntetycznej rośliny i wytwarzaniu plonu ziarniaków; matematyczne modelowanie wzrostu roślin). Prof. Bronisław Gej i współpracownicy, prowadzili badania dotyczące fotosyntezy i przyrostu biomasy życicy wielokwiatowej w warunkach zróżnicowanego nawożenia azotem oraz zmian w procesie fotosyntezy u roślin, poddanych szkodliwym warunkom środowiska. Prof. Zofia Starck z zespołem realizowała badania na procesach fotosyntezy, transportu i dystrybucji fotoasymilatów, w roślinach akumulujących substancje pokarmowe w organach wegetatywnych (rzodkiewka) lub w owocach (pomidory). Procesy te analizowano w zmiennych, w tym w niekorzystnych warunkach środowiska, uwzględniając rolę fitohormonów i niektórych makroelementów w mechanizmach odporności na stresy. Prof. Włodzimierz Żelawski z zespołem zajmował się badaniem funkcji żywych elementów drewna, ich reakcji traumatycznych, produktywnością fotosyntetyczną i matematycznym modelowaniem procesu wzrostu. Po Jego śmierci w 1986 roku tym zespołem przez krótki czas kierował dr Wojciech Galiński.
W Zakładzie Fizjologii Roślin zorganizowano pracownię fitotronową (1981-1983), polowe laboratorium wymiany gazowej i bilansu energetycznego roślin w łanie (1989-1999), pracownię immunochemiczną oznaczania fitohormonów (1990) oraz matecznik rośliny energetycznej – miskanta olbrzymiego. Przy Zakładzie zlokalizowane były redakcje dwóch czasopism naukowych Acta Physiologiae Plantarum (1979) i Annals of Warsaw Agricultural University, ser. Agriculture (1984). ZFR organizował kilka międzynarodowych i krajowych konferencji naukowych. Jego pracownicy uczestniczyli w zagranicznych i krajowych programach badawczych. Zakład gościł licznych wybitnych fizjologów roślin.
W latach 1970 – 1992 opublikowano ponad 500 prac naukowych, wypromowano dwóch doktorów habilitowanych – Emila Nalborczyka, Helenę Gawrońską, ponad 25 doktorów (w tym 6 obcokrajowców) i 160 magistrów.
W 1992 roku Uczelnia wróciła do tradycyjnego podziału administracyjnego. Zlikwidowano Instytut a wszystkie trzy Zakłady ponownie stały się Katedrami. Kierownikiem Katedry Fizjologii Roślin został wybrany prof. Nalborczyk. Funkcję tę pełnił do końca aktywnej pracy na Uczelni; w 1999 roku przeszedł na emeryturę. Kierownikiem Katedry został wybrany dr hab. Stefan Pietkiewicz.
W 2000 roku, odbyła się kolejna reorganizacja Uczelni, mająca na celu połączenie mniejszych Katedr w większe jednostki. Katedrę Fizjologii Roślin połączono z Katedrą Hodowli Roślin i Nasiennictwa. W pierwszych dwóch latach Katedra składała się z dwóch Zakładów: Fizjologii Roślin oraz Hodowli Roślin i Nasiennictwa. W 2003 roku kierownikiem została wybrana dr Renata Bogatek-Leszczyńska. W 2003 roku nastąpiła przeprowadzka Katedry do nowej siedziby Wydziału Rolnictwa i Biologii SGGW mieszczącej się w Ursynowie. Do dyspozycji oddano nowe sale laboratoryjne, fitotron, szklarnię, halę wegetacyjną oraz pole doświadczalne w Skierniewicach. W obecnej strukturze Katedry zniesiony został podział na Zakłady.
Od 2005 roku funkcję kierownika Katedry pełni prof. Sławomir Podlaski. Nastąpiła pełna integracja dwóch połączonych zakładów. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego przyznało 9 grantów. W 2006 roku założona została kolekcja roślin energetycznych oraz stworzono laboratorium obróbki biomasy – oba obiekty znajdują się w Stacji Doświadczalnej w Skierniewicach i Żelaznej k./ Skierniewic.
Od 1.10.2019 roku Katedra Fizjologii Roślin stała się częścią Instytutu Biologii SGGW.
W 2025 roku Katedra Fizjologii Roślin połączyła się z Katedrą Botaniki, tworząc nową jednostkę Instytutu Biologii SGGW – Katedrę Botaniki i Fizjologii Roślin.